Vanaf het moment dat het ijsbaantje op het Dorsetplein geplaatst werd, was het er druk. Vierentwintig dagen lang ijspret. Vooral de jeugd kon er maar niet genoeg van krijgen. Of het nu regende of niet, altijd waren er schaatsers op het ijs te vinden. Zo ook op een druilerig 3 januari, de laatste dag dat er genoten kon worden van het baantje.

Ook op de allerlaatste dag waren Anne-Jet, Emmelie, Nienke en Lynn van de partij, zoals bijna iedere dag. Wat ze vonden van de unieke attractie? “Heeeeeeel leuk!”, roepen ze meteen in koor. Ze spraken dagelijks met hun vrienden af bij de ijsbaan. “Gewoon gezellig met z’n allen schaatsen”, vertelt Nienke. Schaatsen konden ze al, maar ze hebben ook wel wat bijgeleerd de laatste dagen. “Een pirouette en pootje over”, vertellen ze trots. Met de drukte op het baantje viel het wel mee. Lynn: “In het begin was het soms te druk, maar de laatste dagen was het minder.” Volgend jaar weer? “Jaaaaaa!”, klinkt het alweer vierstemmig.

Zo’n twintig kinderen genieten tot en met het laatste moment van de ijsbaan (foto onderaan). Als om acht uur ‘s avonds het einde wordt aangekondigd, wordt ze nog een ‘Twents’ kwartiertje extra gegund. Enkele meiden vegen symbolisch de baan voor de laatste keer. Eerst met de bekende schuivers, vervolgens door zelf over het ijs te rollen. Ze hebben de grootste lol, totdat het onverbiddelijke moment komt, dat de ijspret echt is afgelopen.

‘Wat gebeurt hier?’

Als het aan Marga van der Heijden (links) en Nicole van der Werf (rechts) ligt, staat er volgend jaar weer een ijsbaan op het Dorsetplein, Samen met Bart Greven waren zij de drijvende krachten achter het project. “Wij zouden het wel graag willen”, zegt Marga, ”maar het is wel kostbaar.” Nicole: “We hopen het wel.”

Eigenlijk zijn ze zelf overdonderd door het succes van de ijsbaan. “Het heeft al onze verwachtingen overtroffen. Soms dachten we: Wat gebeurt hier?” Duizenden kwamen op het ijs af. “Niet alleen uit Borne, maar ook bijvoorbeeld uit Hengelo en Markelo.” Het ijsbaantje groeide uit tot een ontmoetingsplek voor dorpsgenoten die met een hapje en een drankje in de hand toekeken hoe de kinderen zich vermaakten op het ijs.

Enthousiasme voor het schaatsen

De schaatsclinics voor de scholen en speciale groepen waren een succes. “Zo mooi om te zien dat de kinderen van het AZC de volgende dagen weer terugkwamen.” Ook bij de scholieren veel enthousiasme voor het schaatsen. Schaatstrainer Bert de Groote heeft een paar veelbelovende talenten richting reguliere schaatstrainingen kunnen bewegen. Wellicht komt de nieuwe Sven Kramer wel uit Borne.

Klachten

In het begin waren er wat kleine ongelukjes. Meer dan blauwe plekken en schaafwondjes waren het niet. “En er was geen gedonder met vandalisme. Ook niet met Oud en Nieuw.” Opvallend was dat iedereen zich keurig aan de openingstijden hield, terwijl de baan toch vrij toegankelijk was. Klachten van omwonenden over het geluid van het aggregaat zorgde voor een klein smetje. Uiteindelijk moest ’s nachts het aggregaat uit. Door de extreem hoge temperaturen in december moest er hard aan getrokken worden om dagelijks de baan weer van ijs te kunnen voorzien. Een extra taak voor de toch al drukke vrijwilligers die voor dag en dauw het aggregaat weer aan moesten zetten. “Dat hadden wij niet voorzien. We waren er van uitgegaan dat het wel kon zo”, zegt Marga. Nicole:” Het is in ieder geval een belangrijk punt voor volgend jaar.”

En er zijn nog veel meer ideeën voor volgend jaar. Curling voor volwassenen, ijshockeywedstrijden, ijsdansen….. Was het maar vast december, met de ijsbaan op het Dorsetplein. (AJ)

BRON:Borne boeit